فصل اول کتاب با این جملات آغاز میشود:
"انسانهای امروزی حدود 300 هزار سال پیش در افریقای جنوبی تکامل یافتند. اجداد باستانی ما زبان، هنر، و رقص داشتند، کودکان را در خانوادهها بزرگ میکردند، و داستان میگفتند. حدود 65 هزار سال پیش، آنها نیزهها و کمانهایی برای شکار، سوزنهایی برای خیاطی، و قایقهایی برای سفر اختراع کردند. برخلاف نخستیهای اولیه، توانایی انسانهای خردمند برای زبان و تفکر انتزاعی به آنها امکان داد تا یادگیری جمعی را شکل دهند: ایجاد نوعی منبع دانش مشترک که فراتر از تواناییهای تکتک افراد بود. اما زندگی آنها عمدتا کوچنشینی باقی ماند: شکار حیوانات و تغذیه از گیاهان محلی، و وقتی که منابع به پایان میرسید، حرکت به سمت جایی دیگر ..."